จะรู้คุณค่าของอะไรสักอย่าง...ก้อต่อเมื่อเราเสียมันไป
จะรู้ว่าโลกนี้มันกว้างใหญ่...ก้อต่อเมื่อเราออกเดินทาง
จะรู้ความหมายของฟ้าหลังฝน...ก้อต่อเมื่อเราผ่านพ้นมันมาได้
จะรู้ว่ามีเรื่องอีกมากมาย...ก้อต่อเมื่อเราเปิดใจยอมรับฟัง
จะรู้ว่าในหนังสือมีอะไร...ก้อต่อเมื่อเราเปิดอ่านมัน
จะรูว่าเวลาของดอกไม้บาน...ก้อต่อเมื่อเราเฝ้าตามอยู่อย่างนั้น
จะรู้ว่าเสียงหัวเราะมีค่า...ก้อต่อเมื่อเราเสียน้ำตาในสักวัน
จะรู้ความในใจของกันและกัน...ก้อต่อเมื่อเราพูดมันออกไป
จะรู้อะไรที่เรียกว่าคิดถึง...ก้อต่อเมื่อในความคำนึงมีใครสักคน
จะรู้ว่าค่ำคืนนี้ไม่เงียบเหงา...ก้อต่อเมื่อทุกเรื่องเล่าได้มีโอกาสบอกไป

จะรู้ว่าทุกคำพูดหมดความหมาย...ก้อต่อเมื่อคนๆนั้นไม่อยู่ให้บอก